Mimar Sinan Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Tiyatro bölümünden Gökhan Efe Şenyapar ve sınıf arkadaşlarının bir arada kurduğu bir genç tiyatro olan Galiba Kumpanya, ilk oyunu “Ejder Sever Bizi” ile geçen sezon izleyicinin beğenisini kazanmakla kalmadı, dört ödülü ve sekiz ödül adaylığıyla da yeni sezonda beklenen bir oyun haline geldi. Ejder Sever Bizi ekibi ile Bi’Kuble için, tiyatronun ve oyunun oluşum sürecini konuştuk.
Öncelikle bir tiyatro kurmaya nasıl karar verdiniz? “Galiba Kumpanya” ismi nereden geldi?
Gökhan Efe Şenyapar (Yazan/Yöneten; ayrıca Soytaran ve Cüce): Mimar Sinan Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Tiyatro bölümünden arkadaşız. Okuldayken beraber “Martı” gibi oyunlar çalışıyorduk. Mezun olduktan sonra bir kumpanya kurmak en büyük hedefimizdi; okul bizim için bu geleceğin ufak deneme alanlarıydı. İsmimiz ise manifestomuzdan geliyor: “Netliğin karşısında belirsizliğin hudutlarında bir kumpanya.” Net olmaktan ziyade sürekli araştırmanın peşinde olduğumuzu anlatan muzır bir isim olmasını istedik.
İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı’ndan da bir arkadaşınız var; bu bağlamda Koray’ın (Atak) kumpanyaya katılımı nasıl oldu?
Gökhan Efe Şenyapar: Koray ile Devlet Tiyatrosu’nda aynı oyunda yer almıştık. Orada kimyamız çok tutunca beraber çalışmaya başladık. Sonrasında diğer arkadaşlarla tanıştı ve müthiş uyumuyla grubumuzun neşesi oldu.
Ejder Sever Bizi, yazdığınız ilk oyun mu? Oyunun çıkış noktası neydi?
Gökhan Efe Şenyapar: Evet, ilk yazdığım oyun. Oyunda güncel problemlerimizi, eylemsiz bir halkı ve toplumsal sorunları anlatıyoruz. Ancak bunları basit ve gerçekçi bir dille değil, bir alegori ve masal üzerinden büyülü bir dünyayla aktarmak istedik. Masal klişelerine baktığınızda “Ejderha” her zaman halka zulmeden kötü baş karakterlerden biridir; biz de başımızdaki kötülüğü ejderha yoluyla anlatmayı seçtik. Tiyatronun politik olması, bir şey söylememiz gerektiğine inanıyor, ancak bireysel travmalardan da bahsetmek istemiyoruz. Biz o tarafa Brechtyen bakarak toplumsal bir görev bilinciyle yaklaşıyoruz.
Oyundaki rol dağılımı nasıl gerçekleşti? Siz kendi rolünüzü nasıl tanımlıyorsunuz?
Gökhan Efe Şenyapar: Ben oyunda anlatıcıyım ve aynı zamanda kralın soytarısıyım, Soytaran. Rol dağılımında kimseye belirli bir rol atanmadı; anlattığımız hikaye belliydi ve herkes sürecin içinde kendi rolünü kendisi yarattı. Bedensel formlar üzerine ciddi bir araştırma dönemi geçirdik. En belirgin yol haritamız, masalı bir “anti-masal”, karakterleri de “anti-kahraman” olarak kurmaktı.
Ozan Berk Ekinciel’e dönmek isterim. Siz “Bella” karakterini nasıl tanımlıyorsunuz?
Ozan Berk Ekinciel: Benim karakterim toplumda ezileni, ses çıkarmak ve eyleme geçmek isteyip de dış etkenler yüzünden eylemsiz kalan sistemin kurbanı gençleri temsil ediyor. Karakterin kadın olacağı başından belliydi. Queer bir karakter olarak da geçebilir. Ancak bunu sahnede “kadın rolü oynayan erkek komedisi” ucuzluğuna kaçmadan, kadınlıkla alay etmeyen bir yerden kurmaya çok özen gösterdik.
Yine dikkat çeken bir karakter de Bahar Yılmazer’in “Parlament” karakteri oluyor. Bu karakter sizce nasıl biri?
Bahar Yılmazer: Çok asabi, sisteme ayak uyduran ve yukarıdakilere hep nabza göre şerbet veren bir kadın. Çok da huzurlu hissetmeyen bir kadın. Kendi yolunu bulamamışlığın içinde sıkışıp kalmış, bu yüzden alkol ve sigaraya sığınarak kaçış arayan bir yapısı var. Anneliği bile anti-kahraman konseptine uygun tasarlandı; kızını sevmeyen ve annelik vazifelerini yerine getirmeyen bir figür. Buna rağmen seyirciler oyundaki gıcık ve sinir bozucu tüm karakterleri çok sempatik buluyor.
Kralın ikinci soytarısı olan Emine Özgür ve Yarım Kral’ı oynayan Eren Dinç’e sormak isterim, sizlerin karakterleri sahnede nasıl konumlanıyor?
Emine Özgür: Ben kralın Gökhan ile birlikte iki soytarısından biriyim. Kralımıza çok bağlıyız, eğlenceli ve muzip bir yapımız var. Ancak başarısız ve iktidarını kaybetmiş kralımıza içten içe üzülüyor, bir yandan da onunla alay ediyoruz.
Eren Dinç: Ekibe sonradan katıldığım için benim hazırlık sürecim yaklaşık bir ay sürdü. Kral, diktatör olmak isteyen ancak korkularının altında ezilen biri. Ejderhayla savaşmaya çalışıp kolunu kaybetmiş, bacağında kötürümlükleri olan “yarım” ve başarısız bir kral.
Oyunda herkes birden fazla karakter oynuyor ancak Buse Tahirağaoğlu’nu üç farklı karakterle görüyoruz: “Cici Kuş”, “Ejderha” ve “Rahibe” nasıl ortaya çıktı?
Buse Tahirağaoğlu: Ben de sonradan dahil oldum ekibe ancak Eren’den de önce dahil oldum. 9 aylık süreçte vardım. Cici Kuş, oyunda çok konuşmasına rağmen hiç kendi fikrini söyleyemeyen ve sürekli başkalarının fikirlerini tekrarlayan bir karakter. Bir taraftan insanlara salça da olan ama kendi fikri üzerinden yapmayan, kurduğu güzel ilişkileri Parlament’in ilişkileri üzerinden yapan bir karakter. Dokuz aylık prova sürecinde Gökhan ile Cici Kuş’u bulana kadar çok çalıştık. Ben ona çok mandalinalar yedirdim ve o da bana çok mandalinalar yedirdi! (gülüşmeler) Ejderha, sadece eğlenmesine bakan, sürekli partileyen ve bedene ihtiyacı oldukça köyden kurban alan biri. Rahibe ise bir anti-kahraman olarak nikah kıyması gereken yerde başrol çalmaya, ilgi çekmeye çalışan iffetsiz bir figür. Üç karakter de benim için ayrı keyifliydi.
Şimdi de sözü Koray Atak’a vermek isterim, seni köylü şövalye karakterini nasıl tanımlarsın?
Koray Atak: Başta kutsal kaseyi kaçıran sakar bir şövalyeyken, süreç içinde “kendini şövalye sanan bir köylüye” dönüştü. Korkaklığını içine sindirmiş ama bu absürt dünyadan çıkış yolu arayan, etrafında olanlara sürekli şaşıran biri.
Oyunun özgün ve dikkat çeken müzikleri var, bu süreç nasıl gelişti?
Gökhan Efe Şenyapar: Şarkı sözlerini Gökberk İlhan ile yazdık, aranjesini ve yardımlarını Vehbican Uyaroğlu hocamız üstlendi. Oyunumuzda gölge oyunu, orta oyunu ve Brechtiyen tarz gibi birçok prensibi barındırmak istedik. Ekibin müzikle arasının iyi olması da bu süreci doğal kıldı.
Ayrıca müzikler dijital platformlarda yerini aldı.
Gökhan Efe Şenyapar’a bu noktada sormak isterim. Bu oyunu hem yazıp-yönetip hem de oynamak nasıl bir duyguydu?
Gökhan Efe Şenyapar: Oynamak, beni yönlendirecek bir dış göz olmadığı için konforlu değildi; bu yüzden sahnede hacmimi küçük tuttum. Ancak yönetmek çok keyifliydi çünkü herkes o kadar yetenekli ki, 3 istiyorsunuz 7 yapıyorlar. Ayrıca sanat danışmanımız Oğuz Duygu Güneş’in metne dair çok sert ve yönlendirici eleştirileri oyunun bu hale gelmesinde büyük rol oynadı.
Oyun yeni sezonda da devam ediyor, bu doğrultuda Ejder Sever Bizi’nin güncel tarihlerini de paylaşalım isterim.
Buse Tahirağaoğlu: Oyun Kasım ayı içerisinde Anadolu Yakası’nda 15 Kasım akşamı 20:30’da Pax Sahne’de, Avrupa Yakası’nda ise 26 Kasım’da 20:30’da 4. Levent’teki Chaphall sahnesinde olacak. Bilet almak, programı takip etmek için @galibakumpanya sayfasını takip edebilirsiniz.
Ejder Sever Bizi oyununun ekibine bu güzel röportaj için teşekkür ederim. Oyunu yeni sezonda denk gelip izlemenizi tavsiye ederim.
