Müzik

Özbey’in ikinci albümü, her bakımdan üzerinde epey çalışıldığını dinleyiciye hissettiriyor : Merve Özbey – Devran…

Merve Özbey… Erdem Kınay’ın Proje albümleri ve saygı albümlerindeki yorumlarıyla halen dinlenen çalışmalara imza atan Özbey’in ilk solo albümü 2016 yapımı Yaş Hikayesi, dinleyicilerden epey ilgi görmüştü. Sonrasında Kınay ile ‘Boynun Borcu’ ve özellikle yer aldığı albümlerden sonra Özbey’den yeni bir solo çalışma beklenir olmuştu. Bu arada Özbey, sahne çalışmalarına devam etti ve ikinci albümünü üç yıl aradan sonra geçtiğimiz aylarda DMC etiketiyle dinleyicilerle buluşturdu: Devran…

KNY Production & DMC ortak yapımı olan albümün prodüktörlüğünü Erdem Kınay üstleniyor. Ravel Music ve Babajim Studios’da kaydedilen albümün mix ve mastering çalışması ise aynı zamanda albümdeki düzenlemeleri üstlenen Celil Yavuz’a ait.

Albüm, Fikri Karayel eseri ‘Konumuz Var’ ile açılıyor. Klavye ve elektronik ritmlerin birlikteliği ile başlayan ve ritmlerle hareketlenen eserde elektronikler Deep House tınıları katıyor. Özbey de son kısımdaki vokalleriyle esere güzel bir renk katıyor. Ardından Can Tosun eseri ‘Tebrikler’ geliyor. Klavye-elektronik ritm uyumunun devam ettiği eserde yine aynı Deep House tınıları devam ediyor ve akılda kalıcı nakaratıyla; orta kısımda Enes Yolcu’nun elektro bağlaması yer yer öne çıkıyor ve eseri güçlendiriyor. Son kısımdaki klavye solo da aynı şekilde akılda kalacaktır. Her iki eser de hem temelde başarılı çalışmalar olarak güncel bir anlayışla bir araya gelince sevilen çalışmalar olacak ve Özbey’in hareketli çalışmaları arasına girecektir.

Sırada, albüme ismini veren ve ilk olarak 2005 yılında sahibinden dinlediğimiz Gülhan Aydın eseri ‘Devran’ var. Klavye-ritm uyumuyla başlayan ve Yolcu’nun elektro bağlaması da eseri güçlendirmeyi devam ediyor. Eser, Gülhan’ın rock altyapılı yorumundan Deep House tınılara uyarlanırken hareketli bir hale gelmiş ve bu bağlamda da başarılı bir sonuç alınmış. Bununla birlikte eserin bu hali Özbey’in de yorumuna yakışıyor. Eser, zamanla Özbey’in sevilen yeniden yorumlamaları arasına girecektir. Bununla birlikte Özbey’in kendine özgü tizleri de bu esere güzel bir tını katıyor. Ardından, geçtiğimiz yıl aramızdan ayrılan genç müzisyen Onur Can Özcan’ın sevilen eseri ‘Yaramızda Kalsın’ var. Gültekin Kaçar’ın gitarlarıyla akustik bir şekilde başlayan eserde Mehmet Akatay’ın perküsyonları da eserin duygusunu destekliyor ve Behsat Boran’ın akustik davuluyla dengeleniyor. Bununla birlikte Umut Hoşgör ve Özcan Yılmaz’ın kemanları eseri güçlendiriyor. Orta kısımda Yolcu’nun tarcüş solosu başarılı. Burak Kayan’ın viyololası ve Burak Ayrancı’nin viyolonseli de Birkan Şener’in bası ve klavye ile birlikte eseri tamamlıyor; son kısımda tüm yaylılar öne çıkıyor. Özbey de eserin altından başarılı bir şekilde kalkıyor.

Sıradaki eser, 2000’li yılların başarılı çalışmalarından, hem sahibinden hem de son olarak Cengiz Kurtoğlu’ndan dinlediğimiz Barış Bilgili eseri ‘Kül’, Caner Güneysu’nun gitar solosuyla başlayan eserde Güneysu’nun gitarları ön plana çıkıyor. Yaylı grubun aynı uyumla devam ettiği eserin orta kısmımda Pelin Değirmenci’nin tambur solosu başarılı ve eserin duygusunu destekliyor. Boran’ın akustik davulu ve Şener’in bası da klavye ile birlikte altyapıyı tamamlıyor. Albümden sevilecek bir diğer yeniden yorumlama. Ardından Ersay Üner eseri ‘Gücün Yetmez’ geliyor. Elektronik ritm ve klavyenin ön planda başladığı hareketli eserde Güneysu’nun gitarları da elektronikler ile dengeleniyor. Yaylıların da altyapıyı güçlendirdiği eserde orta kısımdaki klavye solo akılda kalıcı. Şener’in bası da altyapıyı tamamlıyor. Albümden öne çıkan bir diğer eser.

Son iki eserden ilkinin sözleri Okan Atakay, müziği ise Elcil Gürel Göçtü imzası taşıyor : ’Kalır Mı Günah’ Kaçar’ın gitarlarının ön planda olduğu ve akustik davul-yaylı-bas uyumunun sürdüğü eserde Aykut Sütoğlu’nun klarneti orta kısımda Özdemir Güz’ün uduyla dengeleniyor. Bununla birlikte yaylıların yer yer öne çıktığı kısımlar başarılı. Güz’ün cümbüşü de altyapıyı tamamlıyor. Çakar’ın elektrosu yer yer rock tınılar katıyor ve Özbey de tiz vokaliyle eserin duygusunu yansıtıyor. Son eser ise Merve Özbey eseri ‘Eyvallah’ Hoşgör’ün kemanıyla başlayan eserde akustik davul-gitar-bas uyumuna Akatay’ın perküsyonları da ekleniyor. Orta kısımda Kutsal Sütoğlu’nun kanun solosu başarılı ve Güz’ün ud ve cümbüşüyle dengeleniyor. Özbey’in bestecilik bakımından da başarılı çalışmalara imza atabildiğinin göstergesi olan eser, bu bağlamda özellikle dikkat çekecektir.

Albümde Proje ve Yaş Hikayesi dönemi tadında eserler olsa da; hem tınılarda hem de Özbey’in vokalinde bir ilerleme söz konusu; yeni eserlerin yanı sıra, Özbey’in sesine yakışacak ve günümüzde unutulan eserler de yer alıyor ve albüm ile bu eserler de yeni dinleyicilere keşfettirecektir. Bu bağlamda Özbey’in ikinci albümü, her bakımdan üzerinde epey çalışıldığını dinleyiciye hissettiriyor.